Recordando a mi amiga Tere Azuara
Qué difícil escribir sobre alguien que ha partido inesperadamente, sin remedio; alguien singularmente especial en nuestras vidas. Alguien a quien uno no ha podido despedir porque poco tiempo antes todo en su vida, externamente al menos, parecía bastante normal, y simplemente no había motivo alguno p...
Đã lưu trong:
| Tác giả chính: | |
|---|---|
| Định dạng: | article |
| Ngôn ngữ: | Tiếng Tây Ban Nha |
| Được phát hành: |
2012
|
| Những chủ đề: | |
| Truy cập trực tuyến: | http://revistas.utp.ac.pa/index.php/maga/article/view/284 http://ridda2.utp.ac.pa/handle/123456789/2714 |
| Các nhãn: |
Không có thẻ, Là người đầu tiên thẻ bản ghi này!
|
| Tóm tắt: | Qué difícil escribir sobre alguien que ha partido inesperadamente, sin remedio; alguien singularmente especial en nuestras vidas. Alguien a quien uno no ha podido despedir porque poco tiempo antes todo en su vida, externamente al menos, parecía bastante normal, y simplemente no había motivo alguno para hacerlo. La reciente muerte en Querétaro, de María Teresa Azuara, poeta y cuentista mexicana radicada en esa hermosa ciudad, ha significa-do un fuerte golpe emocional en mi vida. Literalmente me movió el piso y sesgó mi cotidianidad. Aunque sólo nos frecuentábamos cuando yo viajaba a esa ciudad a visitar a mis hijas, a lo largo de casi 20 años aprendí a estimarla y respetarla muchísimo como persona y como escritora, pero también como directora de un taller literario al que siempre me invitaba para cederme su conducción por varios días o semanas, o para compartirla como colegas ante sus entusiastas alumnos. |
|---|